https://szkolazpieklarodem.pl/
Druga część Szahady rozpoczyna się stwierdzeniem: „Oświadczam, że Mahomet jest Wysłannikiem Boga”. To przedstawia ramy, według których islam mówi, że człowiek musi pracować, aby być posłusznym Bogu. Jak pamiętacie, Koran uznaje, że w przeszłości prorocy byli wysyłani do różnych narodów. Jezus, Mojżesz, Dawid, Abraham – wszyscy nieśli to samo przesłanie od tego samego Boga i wszyscy nauczali objawionego przez Boga sposobu życia. Każdy, kto podążał za nimi w swoim czasie, trafił do Nieba. Islam propaguje także pogląd, że przesłania tych byłych proroków zostały utracone, zmienione lub nawet sfabrykowane przez późniejszych wyznawców. Koran ostrzega: „Biada tym, którzy własnoręcznie piszą księgę, a potem mówią: «Oto od Boga», i handlują nią za nędzną cenę. Biada im za to, co robią, i biada im za to, co udają”. (Koran 2:79) Zatem misją Mahometa było przywrócenie prawdy zawartej w autentycznym przesłaniu Boga, aby ludzie ponownie mieli niezakłócony dostęp do prawdziwego Bożego sposobu życia. Twierdząc, że Mahomet jest Wysłannikiem Boga, zobowiązujemy się do praktykowania tego, co głosił, robienia tego, co robił, i szukania w nim naszego wzoru do naśladowania. Istnieje nawet specjalne słowo, Sunna, czyli Droga Proroka, które jest używane w odniesieniu do jego przykładu życia. W swoim ostatnim oficjalnym przemówieniu w Mekce Mahomet powiedział: „Pozostawiam wam dwie rzeczy. Jeśli będziesz się ich trzymał, nigdy nie zbłądzisz. Są Koranem i moją Sunną.” Oto kilka rzeczy, o których mówi nam Koran
Mahomet:
➤ Masz piękny wzór postępowania u Wysłannika Boga.
➤ Wy, którzy wierzycie, bądźcie posłuszni Bogu i posłuszni Posłańcowi.
➤ Cokolwiek da ci Wysłannik, przyjmij to. Czegokolwiek ci zabrania, unikaj tego.
➤ Mahomet nie jest niczym więcej niż człowiekiem; wielu było posłańców, którzy przeminęli przed nim.
➤ Mahomet jest pieczęcią [ostatnią] proroków.
Mahomet nie jest uważany za boskiego w islamie. On nie jest bogiem. Nie zasiada po prawicy Allaha wymierzającego sprawiedliwość ani nie jest zbawicielem, do którego muzułmanie mogą się modlić. „Mahomet jest człowiekiem pośród mężczyzn” – mówi Koran. Muzułmanie czczą go i kochają za wszystkie poświęcenia, jakich dokonał w swoich zmaganiach z wyznawcami bożków w Arabii. Przeżył niewyobrażalne trudy, aby zanieść światu ostatnie przesłanie Boga. Uważany jest także przez muzułmanów za najlepszy wzór męża, ojca, przywódcy, przyjaciela, przewodnika i polityka. Nigdy nie nakazał budowy pałacu, nawet po zatriumfowaniu islamu w Arabii, ani nigdy nie zgromadził żadnego bogactwa. Na jego całkowitą wartość netto w chwili śmierci składało się łóżko, słoik i kilka sztuk odzieży. Do samego końca prowadził surowe życie, niemal w stylu zen. Zachodni uczeni i pisarze zaczęli dostrzegać jego godne podziwu cechy i komentować je. George Bernard Shaw napisał: „Należy go nazwać Zbawicielem Ludzkości. Wierzę, że gdyby człowiek taki jak on objął dyktaturę współczesnego świata, udałoby mu się rozwiązać jego problemy w sposób, który zapewniłby mu tak potrzebny pokój i szczęście”. (The Autentyczny Islam, t. 1, nr 8) Na szczęście dla nas żył w czasach, gdy świat się zmniejszał, a informacje mogły rozprzestrzeniać się szybciej. Jego życie i wypowiedzi zostały udokumentowane przez tysiące osób, które go widziały, słyszały, żyły z nim, podróżowały z nim i obserwowały go od dzieciństwa aż do objęcia przez niego roli proroka. Ich pisma dają pełny obraz tego, kim był Mahomet i o co mu chodziło. Mimo że w końcu uległ ludzkiej słabości i umarł, jak wszyscy kiedyś musimy, a teraz jest pochowany w Medynie, muzułmanie nadal mogą trzymać się sposobu życia, którego nauczał, ponieważ jego pełny opis pochodzi z naszych czasów.
„Wysłaliśmy przed tobą [Mahometa] każdego posłańca z tym objawieniem, które nam zesłaliśmy, że nie ma boga oprócz mnie, więc służ Mi”. (Koran 21:25)
Muzułmanie dowiadują się o swojej religii jedynie z dwóch podstawowych źródeł: Koranu i Sunny Proroka. Sunna, czyli Droga Proroka, jest zawarta w księgach hadisów. Książki te to zebrane wypowiedzi i czyny Proroka, podzielone tematycznie, zebrane w pierwszych trzech wiekach ery islamu.
Pewnego razu grupa ludzi przybyła do Aiszy, wdowy po Proroku i poprosiła ją, aby opisała maniery Proroka. Powiedziała: „Jego maniery były zgodne z Koranem”. (Hadisy)