Zaufanie W Cyberspace: Definiowanie granic zaufania i bezpieczeństwa

Kwestią sporną jest to, czy zaufanie należy rozpatrywać całkowicie w granicach bezpieczeństwa w systemach komputerowych i komunikacyjnych. W normalnym ludzkim życiu widzimy, że te dwa terminy idą w parze, aby zdefiniować relacje, jakie możemy mieć z innymi ludźmi. Zaufanie między ludźmi określa poziom bezpieczeństwa odczuwany przez każdą osobę zaangażowaną w różne relacje. Jeśli osoba A nie ufa osobie B, osoba A może nie czuć się bezpiecznie w towarzystwie osoby B. Podobnie, te terminologie mogą również zachować te same znaczenia dla naszych nowoczesnych urządzeń komputerowych i komunikacyjnych. Jednak istotna różnica polega na tym, że w scenariuszach życia człowieka zaufanie i bezpieczeństwo są ze sobą ściśle powiązane; w dziedzinach technicznych są to dwa wyraźnie różne problemy z odrębnymi liniami granicznymi. W polach obliczeniowych i komunikacyjnych zaufanie jest rodzajem niejasnego terminu, który określa zarys zadania lub zdarzenia komunikacyjnego, na podstawie którego można wykonać operację. Z drugiej strony bezpieczeństwo jest szeroką koncepcją, która zapewnia komunikację w pożądany sposób, zachowując podstawowe aspekty nienaruszonego bezpieczeństwa, tj. prywatność, autentyczność, autorytet, integralność i niezaprzeczalność. Związek między zaufaniem a bezpieczeństwem można zobaczyć w ten sposób, że bezpieczeństwo obejmuje częściowo pojęcie zaufania, a zaufanie pozostaje jako opakowanie, zanim jakakolwiek bezpieczna lub niepewna komunikacja nastąpi w sieci urządzeń. W miarę jak zmierzamy do wielkiej transformacji w świecie technologii informatycznych (IT) dzięki rozwojowi innowacyjnych technologii komunikacyjnych i obliczeniowych, zarządzanie zaufaniem wśród uczestniczących podmiotów stało się dziś jednym z głównych problemów. Podmioty mogą oznaczać różne typy urządzeń technicznych, a także użytkowników lub osoby związane z tymi urządzeniami (lub wykorzystujące te urządzenia do codziennych interakcji między sobą i innymi gatunkami). Aby zainicjować dowolną komunikację, uważa się, że inicjator już przekazuje wartość zaufania do komunikowanej jednostki. Opierając się na akceptowalnej odpowiedzi, drzwi komunikacyjne mogą zostać otwarte lub zakończone, co oznacza, że ​​albo zaufanie zostało ustanowione początkowo, albo później. Jeśli zaufanie jest utrzymywane przez oba podmioty i wchodzą w bezpieczną komunikację przy użyciu pewnego rodzaju mechanizmu, mówimy, że obie jednostki skorzystały na zaufaniu do osiągnięcia bezpiecznej komunikacji i bezpieczeństwa komunikacji zapewniło lepszy poziom zaufania wśród uczestników. W prawdziwym życiu ustanowienie zaufania między podmiotami w oparciu o jakąś bazę wiedzy o uczestniczących podmiotach może zająć dużo czasu. Podejrzane działanie dowolnego podmiotu może zagrozić długoletniemu zaufaniu; ponownie udowodnione błędne działanie jednostki może całkowicie zniszczyć ugruntowane zaufanie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *