Agile Leadership : CECHY DOBREGO STARTU PROJEKTU

Doszliśmy do wniosku, że istnieje kilka ważnych cech dobrego projektu początkowego: Są krótkie (wystarczające): Podobnie jak w przypadku wielkości grupy (str. 51), kierują się „Zasadą Złotowłosej” – nie są tak proste, że mogą być ukończone w tydzień, ale nie tak skomplikowane, że ich ukończenie zajmuje rok. Jeśli projekt będzie zbyt krótki, nie będziesz miał wystarczająco dużo czasu, aby czerpać inne korzyści, które opiszemy za chwilę. Jeśli projekt trwa zbyt długo, Twój zespół może łatwo ugrzęznąć i zniechęcić się; 90 do 120 dni to dobra długość, aby uniknąć obu tych zagrożeń. Angażują wszystkich członków zespołu: budują zaufanie wśród członków zespołu, ale nie może się to zdarzyć, jeśli zaangażowana jest tylko część zespołu. Dzieje się tak zwykle z dwóch powodów: Po pierwsze, pomysł może być zbyt prosty. Jeśli będzie to zbyt łatwe, grupa wcześnie straci zainteresowanie i może się rozwiązać, zanim zajmie się trudniejszą pracą. Co jest zbyt łatwe? Dopóki pomysł będzie wymagał co najmniej niewielkiego wkładu od wszystkich, jest wystarczająco duży. Pamiętasz plantatory, które chciała zbudować grupa zajmująca się ulepszaniem śródmieścia? Chociaż jest to proste, było dużo do zrobienia: wybrać lokalizacje, uzyskać pozwolenia, kupić materiały, zmontować donice i sporządzić plan bieżącej konserwacji. Jest jeszcze jeden zły nawyk, który staramy się przezwyciężyć tym pomysłem. Wielu z nas ma w zwyczaju wymyślanie dobrych pomysłów dla kogoś innego. Tendencja ta nie pozwala na tworzenie spójnego zespołu. Nie możesz zlecić tego procesu na zewnątrz. Tworzą „szum”, skupiając uwagę na pracy: stanowią wspaniałą okazję do stworzenia nowej historii, nowej narracji, o tym, co jest możliwe dzięki współpracy. Każda organizacja i społeczność ma swoją narrację. Zbyt często te narracje wyglądają wstecz. Często są cyniczni. Dobry projekt początkowy zapewnia nową narrację wyjaśniającą, co jest możliwe, jeśli zharmonizujemy nasze wysiłki i przyjmiemy nowe sposoby myślenia i zachowania. Zespół zapewnia wzór do naśladowania. Testują kilka kluczowych założeń: na wczesnych etapach współpracy przyjmujemy kilka kluczowych założeń. Wczesny projekt umożliwia nam przetestowanie niektórych z tych założeń i zgromadzenie nowych spostrzeżeń. Na przykład prototyp o niskiej wierności często testuje akceptację klienta: czy klienci będą skłonni zapłacić za produkt i ile? Izba Handlowa jest gospodarzem imprezy po pracy w centrum miasta. Czy ten pomysł przyciągnie wystarczająco dużo ludzi, by   wypuścić coś w rodzaju serii „Pierwsze piątki”? Firma chce zatrzymać swój młody talent. Wola możliwości rozwoju zawodowego pomoże? Nie wymagają pozwolenia: ważne jest, aby pracować nad projektem, który można rozpocząć od razu. Oznacza to, że zespół projektujący projekt nie potrzebuje uprawnień do jego uruchomienia. Ważne jest, aby szybko przenieść potencjalną współpracę z etapu rozmowy. W przeciwnym razie prawdopodobieństwo sukcesu dramatycznie spada. Członkowie zespołu tracą koncentrację i entuzjazm, gdy pozwolenie staje się przeszkodą – nagle znajdujesz się z powrotem w „If Only Land”. Unikaj tego, projektując projekt początkowy, który nie wymaga pozwolenia. Lepiej jest ograniczyć projekt do tyłu niż zaprojektować taki, który można łatwo opóźnić lub wykoleić.

Lean Customer Development „Kopać trochę głębiej

Pod koniec długiej serii pytań możesz pomyśleć, że rozumiesz określoną sytuację lub problem. Twoim instynktem będzie po prostu zgodzić się, mówiąc „tak” lub „rozumiem”. Nie rób tego jeszcze. Często zdarzają się szczegóły, które źle zrozumiałeś lub które ankietowany pominął. Zamiast tego poproś o jasność. Dobrym formatem jest opisanie tego, co robisz, podsumowanie wypowiedzi osoby własnymi słowami i wyraźne poproszenie jej o poprawienie. Zalecam powtórzenie słów rozmówczyni za każdym razem, gdy powie coś szczególnie interesującego (lub zaskakującego), a także na końcu serii pytań, zanim przejdziesz do innego tematu. Podsumowanie tego, co jej osoba powiedziała, może wydawać się niezręczne, a nawet protekcjonalne. (Samo wyrażenie „aktywne słuchanie” przywołuje wspomnienia wychowawców przedszkolnych o dobrych intencjach lub starych szkiców Stuarta Smalleya w programie Saturday Night Live.) Możesz ulec pokusie, aby pominąć ten krok, ponieważ wydaje się to nienaturalne. Podsumowanie tego, co mówi rozmówca, staje się łatwiejsze, a zaoszczędzisz sobie wielu nieporozumień. Oto przykład z niedawnego wywiadu z użytkownikiem Yammera:

Ja: chcę się upewnić, że rozumiem to jasno: mówisz, że wysyłasz pliki pocztą e-mail, ponieważ trudno jest zalogować się do bezpiecznej witryny intranetowej do udostępniania plików, ponieważ łatwiej jest wysłać je pocztą e-mail. I udostępniasz pliki przez e-mail mniej więcej dwa razy w tygodniu? Czy coś z tego źle zrozumiałem?

Rozmówca: Nie, mam na myśli, że mam problemy z logowaniem, ale głównym powodem, dla którego używamy poczty e-mail, jest to, że nasi sprzedawcy są zawsze w drodze i nie mogą dostać się do intranetu; mogą uzyskać tylko dostęp do poczty e-mail.

Musimy więc korzystać z poczty elektronicznej. Dzieje się to może dwa razy w tygodniu, z wyjątkiem końca kwartału, kiedy cała sprzedaż idzie w parze z załatwianiem umów, a potem codziennie wysyłamy około 20 plików pocztą e-mail.

W swojej odpowiedzi rozmówczyni faktycznie zidentyfikowała inny i ważniejszy problem! Zdała sobie również sprawę, że to nie jest zwykły problem; pogarsza się w określonych odstępach czasu o wysokim priorytecie. To są dokładnie takie szczegóły, których osoba zwykle nie ujawniałaby w swoich początkowych odpowiedziach. Respondenci nie próbują powstrzymywać informacji; po prostu wcześniej nie myśleli o tym z perspektywy outsidera.

Bądź dyplomatyczny, mówiąc „Dlaczego?”

Opracowana w Toyocie metoda „5 dlaczego” to technika wiercenia otworów w przeszłości na powierzchni w celu ustalenia pierwotnej przyczyny problemu. Większość ludzi, gdy zadaje się pytanie, skłania się do najbardziej widocznej odpowiedzi. Ta odpowiedź jest zwykle objawem, a jeśli rozwiążemy ten objaw, ignorujemy większą możliwość naprawienia pierwotnej przyczyny. Oto przykład z bloga Erica Riesa:

Powiedzmy, że zauważyłeś, że Twoja witryna nie działa. Oczywiście Twoim priorytetem jest przywrócenie go. Ale gdy tylko kryzys minie, masz dyscyplinę, aby przeprowadzić sekcję zwłok, w której zaczynasz pytać, dlaczego:

  • Dlaczego witryna została wyłączona? Wykorzystanie procesora na wszystkich naszych serwerach front-end osiągnęło 100%.
  • Dlaczego wzrosło użycie procesora? Nowy fragment kodu zawiera nieskończoną pętlę!
  • Dlaczego ten kod został napisany? Tak a taki popełnił błąd.
  • Dlaczego jego błąd został zarejestrowany? Nie napisał testu jednostkowego dla tej funkcji.
  • Dlaczego nie napisał testu jednostkowego? Jest nowym pracownikiem i nie został odpowiednio przeszkolony w zakresie rozwoju sterowanego testami.

Po pierwszym “dlaczego” brzmi to jak problem ze sprzętem. Po trzecim „powodzie” kuszące byłoby obwinianie inżyniera. Po piątym “ dlaczego ” staje się jasne, że sposobem, aby temu zapobiec, jest zlikwidowanie przecieków w procesie onboardingu pracowników.

Ile Google wie o Tobie : Komunikacja

Komunikacja to zabójcza aplikacja, która napędza rozwój Internetu. Niezależnie od tego, czy chodzi o tekst, dźwięk, obrazy, przesyłanie plików czy wideo, ludzie i komputery wymagają tej najbardziej podstawowej potrzeby. W tym rozdziale omówiono zagrożenia związane z komunikacją między osobami, analizując usługi oferowane przez Google, w tym Gmail, Grupy dyskusyjne Google, Google Talk i aplikacje mobilne Google. Każdy z nas, w tym nasi rodzice i dziadkowie, korzystał z tych lub podobnych ofert innych firm internetowych, a główne zagrożenia ujawnienia informacji związane z komunikacją mają wpływ na nas wszystkich. Procesory maszynowe mogą zrozumieć i wydobyć treść wysyłanych przez nas wiadomości w dowolnym formacie elektronicznym, czego dowodem są reklamy kontekstowe, często dołączane podczas korzystania z tych narzędzi. Otwiera to drzwi nie tylko do ujawnienia, ale także do rzeczywistej możliwości, że Google może wydobyć potrzebne informacje z milionów wiadomości, które przechodzą lub znajdują się na jego serwerach.

Zaufanie w Cyberspace : Zgodność, audyt i kwestie prawne

Wymogi dotyczące audytu i zgodności stają się krytyczne w każdej relacji outsourcingu i to samo dotyczy również chmury. Liczne ustawy federalne, prawa stanowe i powiązane przepisy, takie jak ustawa o przenośności i odpowiedzialności w ubezpieczeniach zdrowotnych (HIPAA) oraz ustawa Gramm-Leach-Bliley (GLBA), nakładają na firmy obowiązek zapewnienia ochrony danych osobowych i środków bezpieczeństwa . Przestrzeganie tych praw i przepisów pomaga w budowaniu zaufania dla końcowych użytkowników usług. Istnieją normy, takie jak standardy bezpieczeństwa danych w branży kart płatniczych (PCI DSS), a ISO 27001 nakłada na usługodawcę obowiązek przyjęcia określonego poziomu kontroli bezpieczeństwa. Klienci korzystający z chmury w środowisku chmury obsługującej wielu dzierżawców mogą mieć różne typy zgodności i wymagania prawne. Indywidualne spełnienie wszystkich wymagań staje się wyzwaniem dla dostawców usług CSP. Istnieją również problemy z podawaniem szczegółów kontroli bezpieczeństwa i informacji związanych z audytem indywidualnym klientom i ich audytorom zewnętrznym (TPA), ponieważ współdzielone zasoby chmury zawierają również informacje o innych klientach. Wiele przepisów ogranicza przesyłanie danych poza granice kraju. W zależności od kraju i obowiązujących przepisów, dostawca chmury musi kontrolować przepływ danych, przechowywanie i tworzenie kopii zapasowych

Ciemna Strona Neta : Dolar w stogu siana

Nie oznacza to, że niemożliwe jest legalne dostarczenie takich narzędzi do Iranu: można zwrócić się do rządu USA o pozwolenie na eksport. Nic dziwnego, że niektóre narzędzia, które docierają do Iranu, są wspierane przez ludzi i organizacje, które odnoszą większe sukcesy w wywieraniu presji na rząd USA, aby przyznał im taką licencję. Zatem to ci, którzy mają najlepsze zasoby – prawników, publicystów i lobbystów – a nie najlepsi technolodzy, najprawdopodobniej zobaczą ich produkty używane przez Irańczyków. W marcu 2010 roku, po głośnej kampanii w mediach, technologia o nazwie Haystack otrzymała jedną taką licencję. Haystack pojawił się znikąd podczas irańskich protestów w 2009 roku. Został założony przez dwóch dwudziestokilkuletnich amerykańskich techników niezwiązanych z Iranem. Zostali zahipnotyzowani zdjęciami wychodzącymi z Teheranu i chcieli pomóc, znajdując sposób na umożliwienie Irańczykom dostępu do zakazanych stron internetowych. W ten sposób zaprojektowali Haystack – technologię, która nie tylko przebijałaby się przez zapory ogniowe, ale także sprawiała, że ​​wyglądało to tak, jakby użytkownicy przeglądali niewinne witryny, takie jak weather.com. Austin Heap, publiczna twarz Haystacka, który szybko stał się ulubieńcem mediów, przechwalał się, że jego oprogramowanie jest nie tylko bardzo skuteczne, ale także doskonale bezpieczne. Takie twierdzenia były niemożliwe do zweryfikowania, ponieważ nikt nie był w stanie ocenić Haystack: jego strona internetowa zawierała kilka „Donate!” przycisków, ale nie ma linku do pobrania rzeczywistego oprogramowania. Założyciele Haystack twierdzili, że było to celowe: po prostu nie chcieli pozwolić rządowi irańskiemu na odwrotną inżynierię ich oprogramowania, zanim ktokolwiek w Iranie rzeczywiście miał okazję go użyć. Wydawało się to wystarczająco dobrym wytłumaczeniem dla mediów – a Haystack nadal cieszył się entuzjastycznymi relacjami w International Herald Tribune, NPR, Christian Science Monitor i BBC News (w marcu 2010 The Guardian ogłosił nawet Austina Heapa „Innowatorem Roku” ). W sierpniu 2010 Newsweek opublikował zatwierdzający profil Haystack, w którym jego założyciel znalazł się w centrum uwagi. „Jutro spotykam się z [Sens. John] McCain, [Bob] Casey, może [Carl] Levin, ale nie wiem, czy starczy mi czasu ”- powiedział Austin Heap w wywiadzie dla Newsweeka. Wielu ekspertów ze społeczności technologicznej stawało się coraz bardziej sceptycznych: jeśli Haystack był rzeczywiście tak dobry, dlaczego jego założyciele nie pozwoliliby nikomu znaleźć w nim wad? Biorąc pod uwagę, że miał być używany przez irańskich dysydentów, takie obawy były uzasadnione. Wkrótce dziwaczne twierdzenia założycieli Haystack rozgniewały niektórych Irańczyków, których pierwotnie zwerbowano do testowania Haystack w tym kraju – i ujawnili kopię Haystack niezależnym testerom. Kilka godzin testów wykazało, że korzystanie z Haystack w Iranie było wyjątkowo niebezpieczne, ponieważ oprogramowanie pozostawiło cyfrowe ślady, których irański rząd mógł użyć do identyfikacji swoich użytkowników. Jak się okazało, Haystack miał tylko kilkudziesięciu testerów w Iranie – co jest dalekie od 5000 użytkowników, których Austin Heap zgłosił w marcu 2010 roku. Do połowy września 2010 roku testy Haystack w Iranie zostały wstrzymane, podczas gdy wszyscy pracowali nad projektem Haystack- w tym jej wysoko postawiona rada doradcza – zrezygnowała. Chociaż niewiele wiadomo o jakichkolwiek aresztowaniach związanych ze stogiem siana w Iranie, nietrudno sobie wyobrazić, co by się stało, gdyby Haystack wszedł do masowej dystrybucji w kraju. Ilu Irańczyków się tego nauczy. Haystack naruszył wiele dobrych praktyk, do których powinno aspirować idealne narzędzie antyicensorskie, kiedy rząd USA z radością udzielił mu licencji eksportowej, a sekretarz Clinton wspomniała o tym nawet mimochodem w jednym z wywiadów? Wielu irańskich użytkowników może nie być bardziej wyrafinowanych w takich sprawach niż amerykańscy dziennikarze, którzy zdecydowali się pisać pełne podziwu recenzje Haystack. Różnice między różnymi technologiami obchodzenia środków są trudne do uchwycenia dla nietechnologów; wielu może błędnie wierzyć, że Haystack jest bezpieczniejszy niż jest w rzeczywistości, tylko dlatego, że rząd USA uważa, że to opłacalny eksport. Nic dziwnego, że poparcie ze strony rządu USA tylko podniosło rangę Haystacka, wywołując jeszcze większy podziw w mediach. Oczywiście sposób, w jaki obecnie działa proces recenzji, jest wadliwy, a niektórzy mogą nawet powiedzieć, że jest niebezpieczny. Chociaż wielu domagało się całkowitego zniesienia sankcji, z pewnością istnieją mniej radykalne sposoby, w jakie proces ten mógłby być napędzany oceną rzeczywistych cech technologii, a nie zdolności jej twórców do wywoływania szumu w mediach i wśród decydentów

Audyt Umysłu Hackera : WarmTouch: ocena zagrożeń wewnętrznych i zarządzania relacjami

Wprowadzenie

Felietonista Jay Heiser zwrócił uwagę społeczności zajmującej się bezpieczeństwem informacji na potrzebę lepszego zrozumienia i włączenia „warstwy 8 – ludzkiej warstwy” modelu odniesienia Open Source Interconnection (OSI) do myślenia o bezpieczeństwie. Według Heisera „Nowe i ekscytujące wyzwania związane z bezpieczeństwem informacyjnym nie wymagają programistów – wymagają specjalistów od zachowań”. Od kilku lat stwierdzamy, że najlepsze podejście do myślenia o bezpieczeństwie w ogóle, a zwłaszcza do oceny i zarządzania szeregiem cyberataków, obejmuje szeroki repertuar wiedzy technicznej, bezpieczeństwa, prawnej, organizacyjnej i behawioralnej. Na przykład, podczas gdy wielu cyberprzestępców ogranicza swoje ataki do kodu, inni towarzyszą swoim wiadomościom komunikacją werbalną. Wiadomości te często odgrywają istotną rolę w próbach zemsty, wymuszeń, zaszczepienia strachu lub zaimponowania lub wymuszenia na celu. Inni lubią dołączać oświadczenia polityczne, uzasadnienia lub inne wiadomości do swoich ataków. W tym rozdziale opisano narzędzie behawioralne, którego używamy do oceny komunikatów werbalnych, które często towarzyszą tym działaniom, w tym akty poufnych informacji, anonimowe groźby, wymuszenia hakerów, prześladowanie w sieci i inne formy cyberataków

Agile Leadership : URUCHAMIANIE UCZENIA SIĘ

Kiedy myślisz o wyniku, nie musi on być idealny, aby zacząć. Co równie ważne, nie musisz wyznaczać idealnej ścieżki do swojego wyniku, zanim cokolwiek zrobisz. Aby dowiedzieć się, jak dostać się stąd (gdzie stoisz) do tego (pożądanego wyniku), musisz zacząć. Zaczynasz od czegoś dość ograniczonego – kilka pierwszych ruchów wiosłem, że tak powiem – i zobacz, co się stanie. Oto dlaczego: bez rozpoczynania możesz łatwo zostać przytłoczonym. Karl Weick, psycholog z Cornell University, opublikował w 1984 roku ważny artykuł, w którym ujął ten pomysł. Weick badał, dlaczego problemy społeczne na dużą skalę mogą zamknąć innowacje. Te problemy społeczne, takie jak rosnąca bieda, rosnąca przestępczość, zanieczyszczenie środowiska, choroby serca lub korki uliczne, mogą pojawić się w naszych umysłach tak mocno, że zostajemy sparaliżowani. Sensacjonalizowanie tych problemów, wszystko w nadziei na mobilizację do działania, może przynieść coś wręcz przeciwnego. Łatwo stajemy się bardziej sfrustrowani i jesteśmy bardziej podatni na poczucie bezradności. Weick wnikliwie zauważa: „Jak na ironię, ludzie często nie potrafią rozwiązywać problemów, chyba że myślą, że to nie są problemy”. Proponuje ideę sprostania wyzwaniom dużych problemów z podejściem podkreślającym wartość „małych wygranych”. Wszyscy byliśmy w takich sytuacjach, w których zdefiniowaliśmy problem na tak dużą skalę i ogólnie, że nie mamy pojęcia, od czego zacząć. „Wrzenie oceanu” to trochę denerwujący żargon biznesowy, który oddaje ten pomysł. Nigdy nie możemy zagotować oceanu tylko dlatego, że jest za dużo wody. W tym samym duchu nigdy nie osiągniemy dużych postępów, jeśli od samego początku postawimy sobie niemożliwe zadanie. Bierzemy na siebie więcej, niż jesteśmy w stanie znieść. Ponieważ nasze zasoby są ograniczone, w końcu rozprzestrzeniamy się zbyt cienko. W końcu, jak zauważa Weick, czujemy się sfrustrowani i bezradni. Natomiast kiedy dzielimy duże wyzwania na mniejsze, łatwiejsze do wykonania zadania, nie tylko zmniejszamy ryzyko, ale także zwiększamy szansę na dobre samopoczucie po osiągnięciu czegoś. Pomysły Weicka przyjęły się, zwłaszcza w świecie projektowania i innowacji. Elizabeth Gerber, profesor projektowania na Northwestern University, podkreśla znaczenie prototypowania o niskiej wierności, która jest blisko spokrewniona. Gerber definiuje prototyp o niskiej wierności jako minimalnie szczegółowy wyraz pomysłu. W przypadku projektowania nowej strony internetowej prototyp o niskiej wierności może być po prostu rysunkiem. W przypadku nowego produktu może to być tekturowa makieta. Według Gerbera prototypowanie o niskiej wierności przyspiesza proces rozwoju. Podaje kilka powodów: przeformułowuje możliwość niepowodzenia w okazję do nauki; poprawia komunikację pomiędzy członkami zespołu; daje zespołowi poczucie postępu; i zwiększa zaufanie zespołu do własnej kreatywności. Jest jeszcze jeden powód, dla którego szybkie rozpoczęcie projektów jest ważne. Działają jak eksperymenty, aby przetestować niektóre kluczowe założenia. W świecie zarządzania dobre eksperymenty pomagają firmom radzić sobie w złożonych, dynamicznych sytuacjach. Doskonała wiedza nie jest możliwa, więc najlepszą opcją jest testowanie pomysłów. Jeanne Liedtka, profesor w Darden School of Business na University of Virginia, nazywa te eksperymenty początkami uczenia się. Ta koncepcja oddaje przedsiębiorczy sposób myślenia i skłonność do działania. Analiza może być czasochłonna, myląca i paraliżująca (pomyśl o biednej duszy próbującej przeanalizować każdy szczegół spływu kajakiem). Natomiast projektowanie eksperymentów generuje wiedzę o tym, co działa (a co nie). Ta praktyczna wiedza jest dużo bardziej bezpośrednia i istotna niż wielki plan.

Lean Customer Development : Unikanie pytań wiodących

Uważaj na pytania uzupełniające. Bardzo łatwo jest przypadkowo zadać wiodące pytania. Kiedy już zadałeś wiodące pytanie, wpłynąłeś na stronniczość odpowiedzi rozmówcy. Wiodące pytania są często konstruowane w następujący sposób:

  • Czy nie sądzisz, że ______?
  • Czy spowodowałoby to problem, gdyby _______?
  • Czy zgodziłbyś się, że _________?
  • Czy chciałbyś, żeby _________?

Taka struktura często prowadzi do tego, że rozmówca zaczyna swoją odpowiedź od „tak” lub „nie”. Możesz nie zdawać sobie sprawy, że właśnie zadałeś wiodące pytanie, ale jeśli rozmówca zaczyna odpowiedź od „tak” lub „nie”, prawdopodobnie to zrobiłeś. Zaznacz to w swoich notatkach, abyś wiedział, że należy traktować tę odpowiedź ze sceptycyzmem. Oczywiście będzie wiele okazji, w których rozmówca nie powie nic interesującego, nawet po tym, jak dałeś mu więcej pytań uzupełniających. Nie zmuszaj tego. Nie każde pytanie jest produktywne dla każdej osoby. Przejdź do następnego pytania lub tematu.

Ile Google wie o Tobie : Podsumowanie (I)

W istocie Google jest narzędziem wyszukiwania z wieloma zaawansowanymi opcjami; niestety suma wszystkich zapytań osób lub organizacji ujawnia wiele poufnych informacji. Elegancja i prostota interfejsu wyszukiwania Google to kusząca brama do zestawu narzędzi Google zorientowanych na wyszukiwanie. Setki milionów ludzi używa ich do wyszukiwania informacji dotyczących wszystkich aspektów ich codziennego życia. Wbrew intuicji interfejs Google może być zbyt użyteczny i kusić ludzi do ujawnienia informacji bez obaw, w tym niezwykle wrażliwych, osobistych i ostatecznie jednoznacznie identyfikujących informacje. Zaawansowane funkcje wyszukiwania i narzędzia zorientowane na pola wyszukiwania przyspieszają ten proces. W rezultacie nawet najbardziej nieszkodliwe wyszukiwania stają się wrażliwe, gdy są agregowane w czasie. Każde zapytanie dostarcza nową informację, która jest zbieżna w profilu każdego użytkownika i ostatecznie zapewnia środki do jego jednoznacznej identyfikacji, nawet jeśli zaczyna od nowa na nowej maszynie i w innej sieci. Oprócz wrażliwych wyszukiwań, wyszukiwarki wiążą się z wieloma nieodłącznymi zagrożeniami: wysyłaniem ludzi do niewłaściwych lub złośliwych miejsc docelowych, być może atakowaniem określonych użytkowników lub umożliwianiem stronom trzecim ujawnienia poufnych informacji na temat innych osób, grup i firm. W rezultacie użytkownicy przekazują swoją wolność intelektualną, zezwalając wyszukiwarkom na wysyłanie ich tylko do miejsc docelowych, które firmy takie jak Google uważają za dopuszczalne. Jednocześnie użytkownicy ujawniają tak wiele szczegółów swojego życia, że ​​podlegają kaprysom tych, którzy prowadzą wyszukiwarki. Google może sprawić, że ludzie znikną z elektronicznego wszechświata, ukształtować publiczny odbiór, szantażować światowych przywódców i poszczególnych obywateli. Ta moc jest przekazywana każdemu użyciu bezpłatnych narzędzi online. Wyszukiwarka to podstawa potęgi Google i kluczowy sposób, w jaki rezygnujemy z kontroli nad naszym losem – jedno zapytanie na raz.

Zaufanie w Cyberspace : Prywatne problemy

Dane osobowe powinny być bezpiecznie zarządzane przez cały cykl życia danych. Wymogi dotyczące prywatności określają odpowiedzialność organizacji za gromadzenie, wykorzystywanie, ujawnianie, przechowywanie i niszczenie danych osobowych (lub danych osobowych, informacji umożliwiających identyfikację). Prywatność jest jednym z kluczowych problemów organizacji, które chcą korzystać z usług w chmurze do przechowywania i przetwarzania danych klientów, ponieważ fizyczne granice nie mają już znaczenia. Na całym świecie istnieje wiele wymogów regulacyjnych, zgodności i prawnych dotyczących prywatności danych, w zależności od branż i jurysdykcji. Spełnienie takich wymagań i ustanowienie odpowiedzialności w chmurze to złożony problem, ponieważ dane w chmurze mogą być dystrybuowane w wielu jurysdykcjach. Organizacje mają również obawy co do możliwości zapewnienia dostępu do wszystkich danych osobowych danej osoby, gdy dane są przechowywane w chmurze. Aby spełnić wymagania dotyczące prywatności, dostawca CSP powinien zachować wysoki poziom przejrzystości w odniesieniu do lokalizacji przechowywania, przesyłania danych, zatrzymywania danych i niszczenia danych. Klientowi chmury trudno jest upewnić się, że dostawca zniszczył dane umożliwiające identyfikację pod koniec okresu przechowywania i nie zachował wszelkich kopii.